صلح فردا لزوماً ویرانیهای امروز را ترمیم نخواهد کرد. تأثیرات تورمی و گسستهای تجاری ناشی از این نبرد تا سالها مانند یک جراحت باز بر پیکره اقتصاد بینالملل باقی خواهد ماند. هر ساعت که بر طول عمر این جنگ افزوده میشود نه فقط آینده خاورمیانه بلکه امنیت غذایی و ثبات اقتصادی دورترین نقاط جهان نیز به قمار گذاشته میشود. تاریخ به یاد خواهد آورد که چگونه در دهه سوم قرن بیست و یکم منطق موشک و ماشه، سفرههای نان را در سراسر سیاره به آتش کشید.
فرشاد بهمن خوراک خبرخوان خوراک اتم
نتانیاهو قمار کرده بود که با دستاوردهایی خیرهکننده وارد کارزار انتخابات شود اما نه جنگ آنقدر طول کشید که پیروزی ملموسی صید کند و نه ماشین رسانهایاش توانست توقف اضطراری فعلی را به عنوان یک فتحالفتوح جا بزند.
تحلیلگران واقعگرای آمریکایی اذعان دارند که رویکرد حداکثرخواهی ترامپ محاصره را از یک اهرم فشار به یک مانع بزرگ برای هرگونه گفتگو تبدیل کرده است. مذاکره در سایهی تهدید و محاصره چیزی جز تسلیم نیست و این واژهای است که در لغتنامهی سیاسی ایران جایگاهی ندارد. تمدید آتشبس بدون رفع محاصره تنها وقتکشی است. اگر کاخ سفید به دنبال راهی برای بازگشت به میز مذاکره است باید بداند که راه تهران از مسیر رفع تجاوز میگذرد نه تمدید ویترینی آتشبس.
تبدیل گمانهای هوشمندانه به دادههای راهبردی، قلب تپنده دکترین جدیدی است که با تحلیل سیگنالهای ضعیف، نفوذ اشباحوار دشمن را در نطفه خنثی میکند. این رویکرد صیانتی با پیوند زدن پایش رفتاری در ادارات به پدافند دیجیتال امنیت ملی را از یک پروژه پلیسی به یک غیرت همگانی و خدشهناپذیر ارتقا میدهد.
بوهونِ بختیاری این سنگر کهن مرزداران غیرت، امروز در اهواز میعادگاه پیوند تمامی اقوام سلحشور گشته تا حماسهی حضور را در بیعتی جاودانه با ولایت رقم بزند. بیایید تا در این سیاه چادر وحدت، با زنده کردن رشادتهای دیرین صلابت ایران مقتدر را در میدان عمل به رخ جهانیان بکشیم.
تثبیت رژیم حقوقی جدید در تنگه هرمز موازنه قدرت را از میدان نظامی به شریان حیاتی اقتصاد جهانی منتقل کرده است؛ راهبردی هوشمندانه که با گره زدن امنیت انرژی به آزادسازی داراییهای بلوکه شده، دوران غارت یکطرفه را پایان داده و هرمز را به اهرمی برای احقاق حقوق تاریخی ملت ایران بدل ساخته است.
تکیه بر روایتهای مردی که با ثبت رکورد ۳۰ هزار دروغ مرزهای وقاحت سیاسی را جابهجا کرده، چیزی جز انتحار رسانهای و بازی در زمین جنگ روانی دشمن نیست. در روزهای سرنوشتساز ایستادگی باور کردنِ مهندسی ذهنِ یک قمارباز و ترجیح آن بر سخن مسئولان میدان، فروپاشی سنگر تشخیص و حقیقت در برابر هجمه فریب است.
گزارش تکاندهنده نیویورکتایمز از هزینههای سرسامآور پنتاگون نشان میدهد که دکترین نظامی آمریکا در برابر راهبرد ارزانسازی جنگ توسط ایران به بنبست رسیده است؛ جایی که پهپادهای اقتصادی تهران با تحمیل مخارج میلیاردی نهتنها ذخایر موشکهای گرانقیمت غربی را به تاراج بردهاند، بلکه ابهت تکنولوژیک واشنگتن را در باتلاق یک نبرد فرسایشی گرفتار کردهاند.
شکست محاسباتی غرب در قبال ایران ریشه در نادیده گرفتن پیوند میان میدان و رسانه دارد؛ جایی که قدرت سختافزاری با جادوی روایت درآمیخت. در چهل روز نبرد نابرابر، ایران نه تنها در خاکریزهای فیزیکی عقب ننشست بلکه توانست نبض افکار عمومی جهان را از چنگال امپراتوریهای تکنولوژی خارج کند. این یادداشت به واکاوی رازی میپردازد که ایران را در سختترین توفانهای تاریخ، زنده و سرافراز نگاه داشته است.
تکرار وسواسگونه پیروزیهای دریایی و پناه بردن به آمارهای مجهول نشاندهنده بنبست روانی سیاستمداری است که از سایه واکنشهای قاطع ایران به شدت هراسان است. این حجم از آشفتگی کلامی بیش از آنکه نمایش قدرت باشد، فریاد استیصالی است که ضرورت تغییر محاسبات در میدان نبرد را بیش از پیش نمایان میکند.