یکی از نمادین‌ترین حضورها، حضور علی بویری فرماندار اهواز بود. او که در ۹۰ روز اخیر، گویی قرار گذاشته تا هر جا که صدای فرهنگ و هنر در خیابان‌ها و مراکز فرهنگی اهواز بلند شود، در آنجا باشد، این بار هم با حضوری بی‌تکلف حمایت معنوی خود را اعلام کرد. حضور او در بهون دیگر یک پروتکل اداری نبود، بلکه پیامی روشن بود؛ فرهنگ، اولویت مدیریت شهری است.

اما نقطه عطف این برنامه جایی بود که نیکی کوراوند روی صحنه رفت. تماشای یک نوجوان که با تسلط و شور نقالی فضا را به لرزه درآورد، لحظه‌ای بود که همه از جای خود بلند شدند. تشویق‌های پرشور حاضرین تنها برای یک اجرای موفق نبود؛ بلکه فریاد کشف یک استعداد بود. نگاه کارشناسان هنر در آن لحظه یک‌صدا بود؛ خوزستان معدن گوهرهای خفته‌ای است که باید دیده شوند. نیکی، در واقع نمادی از تمام نوجوانان مستعد استان بود که در چنین بسترهایی فرصت می‌یابند تا از حاشیه به متن هنر پرتاب شوند.

در کنار این شور جوانی، وقار و تسلط استاد جواد خسروی نیا در شاهنامه‌خوانی، توازنی عجیب ایجاد کرد. او با صدایی که گویی از اعماق تاریخ می‌آمد و تسلطی که هیچ جای تردیدی باقی نمی‌گذاشت، مخاطب را به دنیای رستم و سهراب برد. و در این میان، سید مهرداد موسوی، نویسنده کتاب ۱۰۰ فرمان، با سخنانی عمیق، پلی زد بین اشعار حماسی و نیازهای امروز زندگی. او نشان داد که شاهنامه تنها برای خواندن نیست، بلکه یک راهنمای عملی برای زندگی است.