هورخبر – جنگ رمضان و تحولات پس از فوریه ۲۰۲۶، پرده از واقعیتی برداشت که دهه‌ها در جغرافیای سیاسی منطقه پنهان مانده بود؛ ایران حالا قدرت چهارم خود را نه در موشک‌ها و پهپادها، که در رگ حیاتی اقتصاد جهان یعنی تنگه هرمز بازیافته است. این آبراه که هزاران سال به عنوان یک مسیر طبیعی وجود داشته امروز به لطف ایستادگی در برابر تجاوز اخیر به ابزاری راهبردی تبدیل شده که می‌تواند تمام معادلات ناعادلانه نیم‌قرن گذشته را به نفع ملت ایران بازنویسی کند.

تحلیل دقیق میدان نشان می‌دهد که مدیریت هوشمندانه این گلوگاه دیگر یک تهدید نظری نیست؛ بلکه واقعیتی است که با کاهش ۹۵ درصدی تردد شناورها و سرگردانی صدها نفتکش در دریای عمان لرزه بر اندام بازارهای انرژی انداخته است. بر اساس برآوردهای تازه دارایی‌های بلوکه‌شده ایران در سراسر جهان رقمی بین ۱۲۰ تا ۱۶۰ میلیارد دلار است که حدود ۲۴ میلیارد دلار آن(شامل ۷ میلیارد دلار در قطر) نقدترین بخش این مطالبات محسوب می‌شود. لذا منطق جدید حکمرانی در هرمز ساده و قاطع است؛ تا زمانی که ثروت ملی ایران در بند اراده واشنگتن باشد شریان انرژی جهان نیز در بند اراده ایران خواهد بود.

در سویی دیگر اجرای بندهای ده‌گانه اعلامی شورای عالی امنیت ملی دیگر نیازی به امضای آمریکا یا تایید نهادهای بین‌المللی ندارد. اعمال کنترل سخت‌گیرانه بر تجارت دریایی کشورهایی که میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند یا به دستور آمریکا اموال ایران را بلوکه کرده‌اند هزینه‌ی همراهی با ظالم را برای آن‌ها به‌شدت بالا برده است. وقتی تجارت یک کشور در بن‌بست هرمز متوقف شود پرداخت اصل و بهره‌ی پول‌های ایران ظرف کمتر از یک ماه به یک اولویت حیاتی برای آن‌ها تبدیل خواهد شد. این فشار نه تنها بساط نظامی آمریکا را از منطقه جمع می‌کند بلکه راه را برای وصول هزینه‌های سنگین جنگ و خساراتی که از سال ۵۸ تاکنون بر اقتصاد ما تحمیل شده هموار خواهد کرد.

هوشمندی راهبردی ایران در این مقطع جدا کردن معیشت خود از گلوگاه مذکور است. جابه‌جایی واردات کالاهای اساسی به بندر چابهار و خروج از حصار هرمز به ایران این قدرت را داده که بدون نگرانی از نیازهای داخلی فشار را بر این شاهراه تا مرز قفل شدن کامل افزایش دهد. در حالی که قیمت سوخت در غرب به مرزهای بحرانی رسیده و دشمن به دلیل ناتوانی در میدان به زیرساخت‌ها روی آورده بود، تثبیت رژیم حقوقی جدید هرمز نشان می‌دهد که دوران غارت یک‌طرفه به پایان رسیده است. هرمز امروز نه یک جغرافیا، که هدیه‌ی مقاومت است تا حق غصب‌شده‌ی ایرانیان را از گلوی اقتصاد جهانی بیرون بکشد.