هورخبر – ۳۷ سال زعامت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای تنها یک دوره رهبری سیاسی نبود؛ بلکه یک رسالت تمدنی بود که با دقتی ریاضی و بصیرتی الهی طراحی شد. ایشان هر لحظه از عمر شریف خود را به گونه‌ای مدیریت کردند که ایران از یک کشور تحت فشار به یک مرکز قدرت تبدیل شود. امروز، پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ای که جهان را بهت‌زده کرده است اتفاق های تصادفی نیستند؛ بلکه میوه‌های شیرین بذرهایی است که آن رهبر تمدن‌ساز در روزهای سخت و در سکوت، در خاک این سرزمین کاشت.

اما شاید بزرگ‌ترین گواه بر درست بودن این محاسبات در تلاطم اخیر جاری شد. وقتی آمریکا و رژیم صهیونیستی با خیالی خوش و با تکیه بر تجهیزات مدرن برای براندازی و تجزیه‌ی ایران در چند روز برنامه‌ریزی کردند، با حقیقتی تکان‌دهنده روبه‌رو شدند؛ ایران، دیگر آن کشور قدیمی نیست. این شکست دشمن در واقع امتحان تمدنی ما بود؛ اثبات اینکه زیرساخت‌های مقاومت و اراده‌ی ملی چنان در لایه‌های عمیق جامعه ریشه دوانده بود که هیچ ضربه‌ای نمی‌توانست تمدن در حال شکل‌گیری را متوقف کند.

در این میان بیانیه گام دوم تنها یک سند راهبردی نبود، بلکه نقشه‌ی راه عبور از بحران به سوی شکوه بود. ایشان با تبیین زنجیره‌ی خودسازی، جامعه‌پردازی و تمدن‌سازی به جوانان آموختند که تمدن، از درون آغاز می‌شود؛ از یک روح پاک و اراده‌ای استوار که ابتدا خود را می‌سازد تا بتواند جامعه و سپس جهان را تغییر دهد. این مسیری است که در چله‌ی دوم انقلاب به جایگاه تکامل می‌رسد.

اکنون که رهبر تمدن‌ساز ما در جایگاه شهادت قرار گرفته است وظیفه‌ی ما تبدیل این اندوه به انگیزه است. تداوم مقاومت و ایستادگی در برابر دشمنان دیگر تنها یک تکلیف نیست، بلکه تنها راه پاسداری از میراث شهید است. ما امروز زیر پرچم اسلام و ولایت فقیه و تحت رهبری حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای گامی را برمی‌داریم که هرگز بازگشت‌ناپذیر است.

این مسیر تداوم همان رویای بیداری است که ایران اسلامی را به کانون تمدنی نوین در جهان تبدیل می‌کند. باید باور داشت که این ایستادگی و اتحاد تنها یک پیروزی سیاسی نیست؛ بلکه مقدمه‌ای است برای صبح تازه‌ای که جهان چشم‌به‌راه آن است و گامی ست استوار به سوی ظهور تمدن توحیدی.