شایسته است دولت چهاردهم، اصفهان را نه صرفاً در قامت یک شهر، بلکه بهمثابه گنجخانه هویت تاریخی ایران و اسلام و یکی از بنیادیترین کانونهای فرهنگ، پیشرفت، معنویت و همبستگی ملی بنگرد.
جنگ رمضان خوراک خبرخوان خوراک اتم
فروپاشی نظم قدیمی در تنگه هرمز راه را برای استقرار یک نظام جدید هموار کرده است؛ نظامی که در آن تهران با تغییر توازن قدرت کلید مدیریت و نظارت بر این آبراه استراتژیک را در دست گرفته است.
وقتی حق نفس کشیدن برای یک کودک سرطانی به میدان جنگ با موشکهای آمریکایی تبدیل شود، دیگر جای هیچ توجیهی باقی نمیماند. اهواز دیشب شاهد جنایتی بود که در آن،تکبر یک امپراتوری، تختهای بیمارستان را به هدف تبدیل کرد.
از خودسازی تا تمدنسازی، مسیری بود که رهبر شهید با تمام وجود ترسیم کرد تا ایران دیگر نه در سایهی دیگران، که در قامت خود تمدن ظاهر شود. امروز در تلاقی اندوه و امید تداوم این مسیر زیر پرچم ولایت، تنها راه پاسداری از میراثی است که برای ظهور تمدن توحیدی آماده شده است.
وداع با رهبر شهید نه یک پایان، که آغاز تمدنی از اراده بود؛ جایی که تلاقی اندوه و اقتدار پیوند ناگسستنی ملت و نظام را به بیانیهای جهانی در قامت یک تشییع تبدیل کرد.
شب دیگری که تهران در آن با نوای بهون و حضور هزاران دلتنگ، میزبان شکوه وفاداری اقوام شد.
تشییع رهبر شهید قائد باشکوهترین میراث اجتماعی، معنوی دهه پنجم در دوران انقلاب اسلامی ایران است.
وقتی نوای کهن زاگرس در قلب پایتخت طنینانداز شد تا تجربهی بهون را از اهواز مقاوم به میعادگاه بدرقه برساند؛ پیوندی حماسی میان اصالت اقوام و ایمان ملی در آخرین سلام به پیشگاه رهبر شهید.
معماری ثبات در تلاطم؛
قالیباف در این دوران از یک مدعی قدرت به یک تضمینکننده ساختار تبدیل شد. شاید در زمان صلح مدلهای مدیریتی او مورد نقد قرار بگیرد، اما در جنگ رمضان کارآمدی وی در تبدیل هرجومرج احتمالی به نظم عملیاتی، یکی از ستونهای پنهان در تداوم حاکمیت بود.
وقتی توهمات دو قدرت اتمی با دیواری از استقامت ملی برخورد کرد، نقشه "تخریب جامع" به "پیروزی استراتژیک" تبدیل شد. این یادداشت کالبدشکافی سقوط خیالات حریف و تحلیل فرصت حیاتی پیشرو برای تثبیت جایگاه ایران در نظم نوین است.