هورخبر –  تصور کنید در بدنی نحیف که با شیمی‌درمانی و دردهای جان‌کاه می‌جنگد، تنها آرزوی شما یک تکه نفس بیشتر باشد و درست در همان لحظه غرش موشک‌های آمریکایی فضای بیمارستان را به لرزه درمی آورد. دیشب آسمان اهواز نه با ستاره‌ها، بلکه با ردّ مرگبار موشک‌های ساکنان کاخ سفید روشن شد. هدف این بار نه پادگانی بود و نه مرکزی استراتژیک، بلکه دقیقاً همان نقطه‌ای بود که کودکان سرطانی برای زنده ماندن دست و پا می‌زدند. تلاقی سهمگین سرطان و ترور در یک نقطه، چه تصویری وحشتناک‌تر از این می‌تواند باشد؟

ماشین کشتار مذکور هیچ‌گاه متوقف نمی‌شود؛ به گونه‌ای که هنوز پژواک جیغ‌های خفه شده کودکان مدرسه شجره طیبه میناب در گوش تاریخ می‌پیچد، همان نونهالانی که در تلاطم جنگ رمضان قربانی متجاوزانی شدند که نقاب تمدن بر چهره داشتند و داس کشتار در دست. حالا همان دست های خون‌آلود دوباره بیدار شده‌اند تا معصوم‌ترین نقاط اهواز را هدف بگیرند و به دنیا بفهمانند که حتی در سخت‌ترین لحظات بیماری هیچ پناهگاهی در برابر ترور آن‌ها نیست.

این اتفاق هرگز یک خطای نظامی یا اصابت اتفاقی نبوده است. این یک استراتژی پست برای شکستن اراده جمعی و تحمیل ناامیدی مطلق است. آن‌ها می‌خواهند با هدف قرار دادن مراکز درمانی ریشه امید را در جامعه خشک کنند تا بفهمانند حتی حق درمان هم در سایه هژمونی آمریکا مجاز نیست. تخلیه اضطراری کودکان هراسان از بیمارستان بقایی گواه جنایتی ست که در کالبد امنیت و برتری نظامی پنهان شده است.

در نهایت خطاب به جهان و هر آن کس که ادعای انسانیت می‌کند؛ گویا حاکمیت و وجدان شما هنوز در زنجیرهای واشینگتن است و اراده‌ی ملی‌تان در گرو میزهای مذاکره و فشارهای سیاسی آمریکاست که در برابر این وحشی‌گری چنان راحت به سکوت پناه آورده‌اید. اگر ادعای آزادی دارید و مدعی‌ آن هستید که زیر سلطه هیچ استکباری نیستید، پس این سکوت استراتژیکتان را به عنوان یک اعتراف به بردگی بپذیرید؛ چرا که شما دیگر ناظر نیستید، بلکه شریک جرمی هستید که در آن کودکان سرطانی قربانی تکبر یک امپراتوری شکست‌خورده می‌شوند.

وقتی موشکی به نزدیکی مرکز شیمی‌درمانی کودکان می‌خورد این فقط یک تخریب فیزیکی یا حمله به خاک ایران نیست. این یک نسل‌کشی و حمله به حق بنیادین زندگی است. زمان آن رسیده که مجامع بین‌المللی از پوسته‌ی توخالی بیانیه‌های محکومیت خارج شوند و با صدای بلند بپرسند چرا کودکان سرطانی اهواز باید بهای تکبر کور آمریکا را بپردازند؟