نقطه کور تحلیلگران و حقیقت مخاطرهآمیز ذخایر نفت
هورخبر –بازگشت قیمت نفت به سطوح پیش از جنگ پس از تفاهم اولیه میان واشینگتن و تهران برای بسیاری از معاملهگران بوی آرامش میدهد اما این آرامش بیشتر شبیه به یک توهم است تا واقعیت. در حالی که بانکهای سرمایهگذاری و تحلیلگران بازار با نگاهی خوشبینانه از مازاد عرضه جهانی سخن میگویند و هدف ۶۰ دلار را پیش روی خود میبینند واقعیتهای میدانی چیز دیگری را روایت میکنند.
اشتباه استراتژیک بسیاری از پیشبینان این است که یادداشت تفاهم فعلی را یک توافق پایدار میپندارند در حالی که هیچ نشانه علنی و متقنی از پیشرفت در این مسیر دیده نمیشود. تنشها در لایههای زیرین همچنان فعالاند و ایران نیز از ابزارهای فشار خود بر گلوگاه هرمز و مطالبه هزینههای عبور دست نکشیده است. بله تردد در تنگه در حال بازیابی است اما محتاط بودن اپراتورهای کشتیرانی نشان میدهد که اعتماد در بازار نفت هنوز بازسازی نشده است.
دولت آمریکا شاید برای عبور از انتخابات میاندورهای انگیزهی کافی برای پایین نگه داشتن قیمتها داشته باشد اما این مسیر برای واشینگتن هموار نیست و به احتمال زیاد نیاز به امتیازدهیهای سنگینی دارد که هنوز جایگاهی در مذاکرات نیافتهاند. مخصوصا اینکه پرونده حساس هستهای هنوز به طور جدی روی میز گفتگوها نیست.
بسیاری میگویند بازار با بدترین اختلال عرضه در تاریخ کنار آمد اما فراموش میکنند که این کنار آمدن به بهای تخلیه کامل ذخایر راهبردی تمام شد. آمریکا ذخایر خود را به پایینترین سطح در چندین دهه اخیر رساند و چین نیز با تکیه بر انباشت عظیم ۱.۳ میلیارد بشکهای خود در ابتدای جنگ خرید نقدی را متوقف کرد. در واقع جهان با سوزاندن تمام کارتهای ذخیره خود توانست شوک اول را جذب کند.
حقیقت تلخ این است که اکنون هیچ حاشیه اطمینانی برای جهان به جز چین باقی نمانده است. بازسازی این ذخایر فرآیندی زمانبر و بسیار پرهزینه است و هرگونه نوسان کوچک در تنشهای خاورمیانه میتواند قیمتها را به سرعت به سمت بالا پرتاب کند. تحلیلهای موسسه انرژی اسپکتس و آکسفورد به وضوح هشدار میدهند که بازار در برابر شوک بعدی کاملا بیدفاع است زیرا موجودی انبارها در پایینترین سطح خود از سال ۱۹۸۵ قرار دارد.
از سوی دیگر بازگشت چین به خرید محمولههای نقدی یک متغیر کلیدی است. کاهش واردات چین در ماههای اخیر یک روند ساختاری نیست بلکه یک وقفه است و به محض اینکه پکن تصمیم به بازسازی ذخایر خود بگیرد تقاضای جهانی جهشی خواهد داشت که بازار را غافلگیر میکند.
در نهایت باید پذیرفت که بازسازی ذخایر در آسیا تدریجی است اما بازگشت تنشها ناگهانی اتفاق میافتد. تا زمانی که ذخایر راهبردی کشورهای جهان بازسازی نشوند هرگونه لغزش در مذاکرات یا تحریمهای متقابل میان ایران و آمریکا میتواند بازار نفت را دوباره در معرض یک جهش قیمتی شدید قرار دهد.