فرشاد بهمن خوراک خبرخوان خوراک اتم

سراب نفتی ترامپ؛

با وجود فشارهای ترامپ برای جهش تولید، غول‌های نفتی آمریکا به دلیل هزینه‌های گزاف و ترس از نوسان قیمت از حفاری‌های جدید عقب‌نشینی کرده‌اند تا رؤیای استقلال انرژی واشنگتن در برابر واقعیت‌های بازار رنگ ببازد. این بن‌بست ساختاری نشان می‌دهد که افزایش قطره‌چکانی تولید در میادین شیل، هرگز توان جبران خلاء عظیم ناشی از انسداد تنگه هرمز را نخواهد داشت و جهان را با بحرانی ماندگار روبرو می‌کند.
ما امروز در نقطه‌ای ایستاده‌ایم که باید میان انفعال فرهنگی و اقتدار بومی، یکی را برگزینیم. موفقیت بی‌نظیر این شب‌ها در اهواز، حجت را بر تمامی طراحان فرهنگی و امنیتی تمام کرد. بهون، مانیفست مقاومت مردمی است که ثابت کرده‌اند تحت هر شرایطی، وفادار به آرمان‌های بلند خود و بیعت ناگسستنی با مقام عظمای ولایت باقی خواهند ماند. این شعله‌ی امید و اقتدار را باید با حمایت‌های ساختاری، به چراغی پرفروغ در مسیر پیشرفت ایران مقتدر تبدیل کرد.
شامگاه شنبه ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵، بهون بختیاری در اهواز به میعادگاه باشکوهی برای نمایش اصالت و اقتدار ایل بزرگ بهمئی تبدیل شد. این رویداد فرهنگی که با حضور برجسته‌ترین مفاخر، مسئولان و چهره‌های شاخص این ایل همراه بود، در فضایی پرشور و با پوشش زنده تلویزیونی، برگی زرین از پیوند ناگسستنی اقوام خوزستان را ورق زد.
روایت آنان که سپیده‌ی صبح را با سپیدی گچ می‌آغازند و شامگاه را با سیاهی نجیب قلم به پایان می‌برند، قصه‌ی جانی است که در دو جبهه‌ی مقدس آگاهی ریشه دارد. معلمان رسانه‌نگار، اعتبار بی‌بدیل خانه‌ی مطبوعات خوزستان‌اند که شکوه دانایی و جسارت پرسشگری را هم‌زمان در رگ‌های این خاک صبور جاری کرده‌اند.

کویت در تقاطع آتش و جغرافیا؛

بارانِ موشک بر سر همسایه‌ی آرام، پرده از یک پارادوکس خونین برداشت: چگونه ناجی دیروز کویت، امروز به آهن‌ربای تهدید علیه موجودیت این کشور بدل شده است؟
صلح فردا لزوماً ویرانی‌های امروز را ترمیم نخواهد کرد. تأثیرات تورمی و گسست‌های تجاری ناشی از این نبرد تا سال‌ها مانند یک جراحت باز بر پیکره اقتصاد بین‌الملل باقی خواهد ماند. هر ساعت که بر طول عمر این جنگ افزوده می‌شود نه فقط آینده خاورمیانه بلکه امنیت غذایی و ثبات اقتصادی دورترین نقاط جهان نیز به قمار گذاشته می‌شود. تاریخ به یاد خواهد آورد که چگونه در دهه سوم قرن بیست و یکم منطق موشک و ماشه، سفره‌های نان را در سراسر سیاره به آتش کشید.
نتانیاهو قمار کرده بود که با دستاوردهایی خیره‌کننده وارد کارزار انتخابات شود اما نه جنگ آنقدر طول کشید که پیروزی ملموسی صید کند و نه ماشین رسانه‌ای‌اش توانست توقف اضطراری فعلی را به عنوان یک فتح‌الفتوح جا بزند.

تمدید آتش‌بس یا استمرار تجاوز؟

16:24
تحلیل‌گران واقع‌گرای آمریکایی اذعان دارند که رویکرد حداکثرخواهی ترامپ محاصره را از یک اهرم فشار به یک مانع بزرگ برای هرگونه گفتگو تبدیل کرده است. مذاکره در سایه‌ی تهدید و محاصره چیزی جز تسلیم نیست و این واژه‌ای است که در لغت‌نامه‌ی سیاسی ایران جایگاهی ندارد. تمدید آتش‌بس بدون رفع محاصره تنها وقت‌کشی است. اگر کاخ سفید به دنبال راهی برای بازگشت به میز مذاکره است باید بداند که راه تهران از مسیر رفع تجاوز می‌گذرد نه تمدید ویترینی آتش‌بس.