خوزستان امروز فقط یک استان نیست؛ نمادی است از پیوند میان مردم، مسئولیت، هویت و مقاومت. سرزمینی که در سختترین روزها نیز امید را رها نکرد و به کشور یادآور شد که ریشههای یک ملت وقتی در خاک ایمان و همبستگی تنیده شده باشد با هیچ فشار و تهدیدی از جا کنده نمیشود.
فرشاد بهمن خوراک خبرخوان خوراک اتم
شاهبیت داستانسراییهای ترامپ جایی است که مدعی میشود ایران ۲۰ نفتکش را به عنوان هدیه در اختیار آمریکا قرار داده است! او که ابتدا عدد ۱۰ را اعلام کرده بود حالا در چرخشی آشکار، رقم را دو برابر کرده تا شاید بازار متلاطم انرژی را آرام کند.
حمله زمینی به جزایر ایرانی نه تنها تهران را به عقبنشینی وانمیدارد بلکه با گشودن جبهههای جدیدی نظیر مینگذاری گسترده تنگه هرمز و ورود جدیتر متحدان منطقهای ایران به نبرد، هزینهای غیرقابلتحمل به ترامپ تحمیل خواهد کرد.
فولاد خوزستان تنها یک مجتمع صنعتی نیست؛ بلکه روایتگر حماسهی نسلی است که در میان هرم گرما و غبار، غیرت ملی را به کالبد تولید دمیدهاند.
صهیونیستها با بزرگنمایی گزینههای نامتعارف و هدف قرار دادن صنایع مادر به دنبال وادارسازی واشنگتن به ماندن در معرکه هستند.
تعلیق موقت حملات به زیرساختهای انرژی و تمدید پیدرپی ضربالاجلها از سوی واشنگتن نه نشانهای از صلحطلبی بلکه استراتژی حسابشدهای برای بازسازی توان عملیاتی و فرار از بنبست راهبردی است که گریبانگیر دولت ترامپ شده است.
استهلاک توان نظامی استکبار جهانی در این نبرد فرسایشی(جنگ تحمیلی کنونی) توازن قوا را در نظم نوین جهانی بهطور برگشتناپذیری به نفع بلوک شرق تغییر خواهد داد.
در برخی تماسها و رایزنیها، دونالد ترامپ از ولیعهد سعودی نه بهعنوان یک چهره صرفاً دیپلماتیک، بلکه بهمثابه یک طراح راهبردی در عرصه منازعات منطقهای یاد کرده است؛ شخصیتی که در هماهنگی نزدیک با ایالات متحده در تحولات میدانی خاورمیانه حضور فعال دارد.
قمار معکوس در خلیجفارس؛
سه هفته از آغاز شعلههای جنگ میگذرد، اما برخلاف محاسباتِ اتاقهای فکر واشنگتن، ایران نه تنها در لاک دفاعی فرو نرفت بلکه از دل خاکستر درگیری اهرمی ساخته است که نبضِ اقتصاد بینالملل را در دست دارد. امروز تهران با تکیه بر ژئوپلیتیکِ سفره و انرژی، معادلهای را رقم زده که در آن عقبنشینی از دستاوردها به معنای واگذاری فرمان قیمتهای جهانی است؛ قدرتی که دولتها برای حفظ آن حتی از تشدید تنش هم ابایی ندارند.
ترامپ با این عقبنشینی مزورانه ناخواسته به پایان عصر یکهتازی بیهزینه اعتراف کرد. امروز توازن قوا نه در میزهای نابرابر بلکه در ضربآهنگ میدان و نبض بازارهایی تعیین میشود که دیگر تاب تحمل قمار واشنگتن را ندارند.