هورخبر – عصر دیروز چنگال خونین استکبار جهانی و رژیم رو به زوال صهیونیستی در حرکتی بزدلانه کالبد صنعتی فولاد خوزستان را آماج موشک‌های خود قرار داد. این تجاوز وحشیانه فراتر از یک تخریب فیزیکی، هجمه‌ای مستقیم به سفره‌ی کارگران غیور و معیشت ملتی است که حیات خود را با تپش‌های این صنعت استراتژیک گره زده‌اند. دشمن در خیال باطل خود تصور می‌کند با هدف قرار دادن شاهرگ‌های تولید می‌تواند اراده‌ی ملتی را بشکند که دهه‌هاست ایستادگی را در کوره‌های داغ جنوب مشق کرده است.

فولاد خوزستان تنها یک مجتمع صنعتی نیست؛ بلکه روایتگر حماسه‌ی نسلی است که در میان هُرم گرما و غبار، غیرت ملی را به کالبد تولید دمیده‌اند. زخمی که بر پیکره‌ی این دژ اقتصادی وارد شد در واقع تهاجم به حافظه‌ی جمعی و هویت مقاوم ماست. اما تاریخ این سرزمین گواهی می‌دهد که در ادبیات حماسی ما هر ضربه بر زیرساخت‌های هویتی نه تنها باعث عقب‌نشینی نمی‌شود، بلکه خشم مقدس مان را به موتور محرکه‌ای برای جهشی بزرگ‌تر بدل می‌کند.

بر اساس منطق تاب‌آوری سیستم‌هایی که ریشه در اعتماد و اراده‌ی جمعی دارند در برابر تکانه‌های بیرونی فرو نمی‌ریزند. دشمن با عقب‌نشینی به فاز تروریسم زیرساختی، بزرگ‌ترین خطای محاسباتی خود را مرتکب شد. آن‌ها گمان می‌کنند با از کار انداختن چرخ‌دنده‌ها، چرخه‌ی زندگی متوقف می‌شود؛ غافل از آنکه جوامع پولادین درست در دل بحران مصمم‌تر و چابک‌تر متولد می‌شوند. این حمله آزمون سربلندی برای سیستمی است که پاسخی کوبنده‌تر از پیش‌بینی مهاجمان به آن‌ها خواهد داد.

امروز مجاهدان جبهه‌ی تولید در فولاد خوزستان با همان صلابت سنگرنشینان دفاع مقدس قامت راست کرده‌اند. این سربازان خط مقدم اقتصاد حتی برای لحظه‌ای از کار و تلاش دست نخواهند کشید. دستان پینه‌بسته‌ی کارگرانی که تا دیروز چرخ تولید را می‌چرخاندند، به زودی بازسازی قسمت‌های آسیب‌دیده را آغاز خواهند کرده تا ثابت کنند اراده‌ی ایرانی از هر آلیاژی مستحکم‌تر است. جنایت مذکور نه تنها ریشه‌های این درخت تناور را نخواهد خشکاند، بلکه باعث تحکیم پیوند ملت و صنعت خواهد شد؛ چرا که فولاد ما در آتش کینه ی دشمن آبدیده‌تر از گذشته به میدان بازمی‌گردد.