نهال امید، سیلی آرام ایران به دشمنان
هورخبر – نوروز ۱۴۰۵ فقط یک آغاز تقویمی نبود؛ یک صحنه بود، صحنهای برای نمایش روح زنده ایران. پیام نوروزی و طبیعتمحور آیتالله سید مجتبی خامنهای رهبر محبوب ما در واقع یک توصیه ساده مناسبتی نیست؛ این پیام را باید بهمثابه نقشهای برای فهم ایران امروز خواند، ایرانی که زیر فشار، تحریم، تهدید و هجمه روانی هنوز سر خم نکرده و همچنان به آینده چشم دوخته است. در این پیام زندگی از یک واژه معمولی فراتر میرود و به حقیقت جاری این سرزمین بدل میشود؛ حقیقتی که نشان میدهد ایران با همه زخمها و فشارها ایستاده است، نفس میکشد و راه خود را بهسوی فردایی روشن باز میکند.
نوروز امسال از این زاویه فقط فصل شکوفه و سفره هفتسین نبود؛ نمایش باشکوه غیرت ملی و همبستگی عمومی بود. ملت ایران در آغاز سال جدید نشان داد که پروژه فرسایش روانی و القای خستگی روی این مردم جواب نمیدهد. دشمن هرچه بیشتر بر طبل تهدید و ارعاب میکوبد جامعه ایرانی بیشتر به ریشههای خود بازمیگردد؛ به هویتی که در سختترین بزنگاهها نه فقط دوام آورده بلکه بالیده است. این همان نقطهای است که پیام روز طبیعت رهبری معنای سیاسی و راهبردی پیدا میکند.
در برابر رفتارهای ضدانسانی آمریکا و رژیم صهیونیستی پاسخ ایران صرفاً در میدان نظامی یا در سطح واکنشهای سیاسی خلاصه نمیشود؛ پاسخ اصلی عمیقتر و ماندگارتر است: ساختن ایران. آبادانی، کار، امید، تولید، و ایستادگیِ پیوسته، همان جبههای است که ملت ایران در آن دست بالا را دارد. هر درختی که کاشته میشود هر زمینی که آباد میشود هر امیدی که زنده میماند در واقع یک پاسخ عملی به آنان است که میخواهند ایران را در حصار ترس و تردید نگه دارند. اینجا کاشت درخت فقط یک رفتار زیستمحیطی نیست؛ نشانهای است از حیات، رشد، تداوم و اعتماد یک ملت به فردای خودش.
از همینجاست که نهال امید به یک تکلیف ملی تبدیل میشود؛ تکلیفی که فقط بر دوش یک نهاد یا یک قشر نیست بلکه از خانه و مدرسه تا رسانه، دانشگاه، دولت و جامعه مدنی را دربرمیگیرد. جنگ روانی دشمن دقیقاً از جایی آغاز میشود که امید را فرسوده کند، تردید را تکثیر و احساس ناتوانی را جایگزین اراده جمعی سازد. اما جامعهای که آینده را باور دارد با هر نهال یک سنگر میسازد؛ سنگری در برابر یأس، در برابر تحقیر و در برابر روایتسازی دشمن. پیام این روز روشن است: ایران زنده است، ایران میسازد و ایران عقب نمینشیند.