هورخبر – در حالی که نگاه‌ تحلیلگران بین‌المللی بر نوسانات بازار نفت و ترازهای انرژی متمرکز شده، لرزه‌ای سهمگین‌تر در زیرپوست اقتصاد جهانی در حال شکل‌گیریست که نه موتور خودروها، بلکه «بقاء بشر» را هدف گرفته است. تشدید تنش‌های اخیر در خلیج فارس و اصطکاک نظامی میان محور مقاومت با جبهه غربی-صهیونیستی، توازنِ متزلزلِ بازار جهانیِ نهاده‌های کشاورزی را به مرز فروپاشی کشانده است. تنگه هرمز صرفاً مسیری برای عبور نفت‌کش‌ها نیست؛ این گلوگاه راهبردی، قلب تپنده تولیدِ نیمی از غذای جهان است، چرا که عبور قریب به ۳۵ درصد از اوره و ۴۵ درصد از گوگرد صادراتی کل دنیا از این معبر، آن را به «شاهرگ حیاتی امنیت غذایی» بدل کرده است.

ارقامِ تکان‌دهنده‌ای که اخیراً مخابره شده، از جمله جهش بی‌سابقه ۱۳۰ دلاری قیمت اوره در هر تن و رسیدن بهای آمونیاک در بازارهای اروپایی به مرز ۷۲۵ دلار، تنها پیش‌درآمدی بر یک بحران انسانی وسیع است. این آشفتگی قیمتی در پتروشیمی‌ها، مستقیماً به مزارع شلیک می‌شود؛ جایی که سهم ۱۵ تا ۳۵ درصدی هزینه‌های کود در محصولات استراتژیکی همچون ذرت، به معنای گران شدنِ بی‌رویه نان و نهاده‌های دامی است.

تحلیلِ انتقادی این وضعیت نشان می‌دهد که جهان اکنون تاوانِ «قمار ژئوپلیتیک» قدرت‌های بزرگ را با سفره‌های خالی پس می‌دهد. وابستگی نیمی از جمعیت کره زمین به کودهای نیتروژنی، به این معناست که هرگونه اخلال در این گلوگاه، اثر دومینویی مخربی خواهد داشت که از کارخانه‌های پتروشیمی آغاز شده، از مزارع عبور کرده و در نهایت به شکلی بی‌رحمانه در قیمت تمام‌شده غذای مردم جهان تخلیه می‌شود. در واقع، آنچه امروز در حال رخ دادن است، عبور از یک بحران سیاسی و ورود به یک «تروریسم بیولوژیک ناخواسته» است که ثباتِ اجتماعی را در دورترین نقاط جهان تهدید می‌کند؛ چرا که امنیت جهانی نه در زرادخانه‌ها، بلکه در عمق خاک و حاصلخیزی مزارعی تعریف می‌شود که اکنون به گروگانِ جنگ‌طلبی آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه درآمده است.