او، فقط یک سوگ شخصی یا اداری نیست؛ بلکه فقدان یک سرمایه دیپلماتیک است. فقدان کسی است که از حاشیه عبور میکرد، در اخلاق ریشه داشت، از جناحبندی های دست و پاگیر فاصله گرفت، و در نهایت، در دیپلماسی به یک زبان مشترک میرسید: زبانِ صداقت، احترام، مصلحت و مذاکره.
