جنگ رمضان خوراک خبرخوان خوراک اتم

دیپلماسی با اقتدار بر مبنای تسلط بر منابع استراتژیک و قدرت نظامی، به ایران اجازه می‌دهد که منافع خود را با صدایی قوی و مؤثر بطور بهینه تأمین کند. در حالی‌که رویکردهای با التماس نه تنها قدرت چانه‌زنی کشور را کاهش می‌دهند بلکه باعث تضعیف جایگاه آن در عرصه بین‌الملل خواهند شد. واضح است که دیپلماسی با اقتدار، رویکردی منطقی‌تر و پایدارتر است که می‌تواند به ثبات و پیشرفت کشور کمک شایانی نماید.
نشست اسلام‌آباد نه یک گفت‌وگو، که امتداد اقتدار میدان در جامه دیپلماسی است؛ جایی که بوی باروت جنگ چهل‌روزه بر میز مذاکره سنگینی می‌کند. در هتل سرینا واشینگتن میان پذیرش نظم جدید ایرانی یا قمار بر سر شکستی محتوم معلق مانده است. تهران با تکیه بر دست برتر نظامی میز مذاکره را به سنگر صیانت از خون‌های ریخته‌شده بدل کرده و هرگونه گشایش در تنگه هرمز را منوط به تمکین غرب ساخته است. این ایستگاه آخر است؛ دوران دیکته‌کردن شروط غرب به پایان رسیده و هر ماجراجویی جدید تنها طوفانی سهمگین‌تر به پا خواهد کرد.
او، فقط یک سوگ شخصی یا اداری نیست؛ بلکه فقدان یک سرمایه دیپلماتیک است. فقدان کسی است که از حاشیه عبور می‌کرد، در اخلاق ریشه داشت، از جناح‌بندی های دست و پاگیر فاصله گرفت، و در نهایت، در دیپلماسی به یک زبان مشترک می‌رسید: زبانِ صداقت، احترام، مصلحت و مذاکره.
نقش کارکنان صنعت نفت در خلال جنگ اخیر بین ایران و دشمن آمریکایی-صهیونی فراتر از وظایف رایج آنان بود. به عنوان یک عامل مؤثر در امنیت ملی و اقتصادی کشور، بسیار حائز اهمیت بود.
قدرت مردم عنصر غایی و اصلی در تحقق هرگونه پیشرفت پایدار و معنا‌دار است. این قدرت، زمانی به منصه ظهور می‌رسد که اعتماد متقابل میان حاکمیت و شهروندان وجود داشته باشد و مردم، خود را در فرآیند تصمیم‌گیری و اجرای برنامه‌ها سهیم بدانند.
حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای در اربعین رهبر شهید، با تبیین «نظریه بقای تمدنی»، بر تبدیل میراث آن شهید به مکتبی زوال‌ناپذیر تأکید کردند. این بیانات، راهبرد نهایی ایران را عبور از دیپلماسی التماسی و نیل به اقتدار ملی در تقابل با جنگ ترکیبی دشمن ترسیم نمود.

رهبر معظم انقلاب:

حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی در پیامی به‌مناسبت چهلمین روز شهادت رهبر عظیم‌الشأن انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیه) و مسائل مهم مربوط به جنگ تحمیلی سوم با تاکید براینکه اسفند ۱۴۰۴ سرآغاز فصل نوین قدرت‌گیری و برآمدن نام ایران اسلامی شد، تاکید کردند که آنچه در وهله کنونی برای نیل به این شعار و هدف راهبردی رهبر شهید ضروری می‌نماید، استمرار حضور مردم عزیزمان همانند چهل روزی است که پشت سر گذاشتند.
در روزهایی که زمزمه‌های آتش‌بس، پرسش‌های عمیقی را در ذهن ملت غیور ایران برانگیخته است، بازخوانی مشی استکبارستیزانه رهبر شهید و تأکید بر بی‌اعتمادی مطلق به دشمن، تنها راه صیانت از حرمت خون پاک سرداران و مظلومانی است که عزت خاک را بر مصلحت‌های زودگذر ترجیح دادند.