کمدی تلخ قطعنامه شورای امنیت؛ وقتی متجاوز جایزه میگیرد و قربانی جریمه!
هورخبر – شورای امنیت سازمان ملل متحد در تازهترین شاهکار خود، قطعنامه پیشنهادی کشورهای حاشیه خلیج فارس علیه ایران را با ۱۳ رأی موافق به تصویب رساند و فقط روسیه و چین ترجیح دادند تماشاگر این نمایش باشند. این قطعنامه در حالی ایران را محکوم کرده که گویا نویسندگان آن صفحه اول تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ را نخواندهاند! صفحهای که در آن آمریکا و رژیم صهیونیستی بدون مجوز شورای امنیت و در بحبوحه مذاکرات دیپلماتیک، تجاوز نظامی همهجانبهای را علیه ایران آغاز کردند. گویا در فرهنگ جدید شورای امنیت، کشوری که از خود دفاع میکند باید پای میز محاکمه بنشیند و متجاوزی که ناقض آشکار ماده ۲(۴) منشور است، کارت شانس دریافت کند!
به عنوان کسی که مسئولیت پیگیری پرونده قضایی خبرنگاران کشور را بر عهده دارد، نمیتوانم از این سؤال عبور کنم: چرا در این قطعنامههای به اصطلاح حقوقبشردوستانه، نامی از کودکانی که در حملات اولیه آمریکا و اسرائیل به شهادت رسیدند، دیده نمیشود؟ در حملاتی که به مدرسه دخترانه میناب منجر شد و جان بیش از ۱۶۵ کودک معصوم را گرفت، کدام بند از این قطعنامه به محکومیت قتلعام کودکان پرداخته؟ قطعنامه بحرین که با حمایت ۱۳۰ کشور تصویب شده، به زیبایی از کنار مرکز غیرنظامی تخریبشده در ایران عبور کرده و فقط نگران تأسیسات انرژی کشورهایی است که خاک خود را در اختیار متجاوز قرار دادهاند. این را بگذارید کنار ادعای سفرای خلیج فارس که میگویند موشکهای ایران به ساختمانهای مسکونی آنها اصابت کرده؛ گویا خانه مردم ایران اصلاً خانه نیست!
جالبترین بخش ماجرا، ادعای بیطرفی کشورهایی است که طی ۱۲ روز گذشته میزبان ۹۵۰ موشک و ۲۵۰۰ پهپاد ایرانی بودهاند. این کشورها فراموش کردهاند که بر اساس ماده ۳ (ج) قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی، کشوری که با علم و عمد خاک خود را در اختیار متجاوز قرار دهد، نمیتواند نقاب بیطرفی به صورت بزند. سفیر قطر در سازمان ملل هشدار داده که تصویبنشدن قطعنامه پیام خطرناکی ارسال میکند. اما سؤال اینجاست: پیام خطرناکتر این نیست که کشوری مثل قطر که میزبان بزرگترین پایگاه آمریکا در منطقه است، اجازه دهد از خاکش برای کشتن مردم ایران استفاده شود و بعد توقع داشته باشد ایران فقط نظارهگر باشد؟ امیر سعید ایروانی، نماینده ایران در سازمان ملل، به درستی این قطعنامه را [پاداش به متجاوز و تنبیه قربانی] توصیف کرد.
قطعنامهای که بیشتر از خودروسازان داخلی نقص دارد!
این قطعنامه آنقدر یکجانبه و مغرضانه نوشته شده که انگار نویسندگانش فقط نیمه پر لیوان را دیدهاند؛ آن هم لیوانی که با آب خلیج فارس پر شده! اگر شورای امنیت واقعاً به دنبال صلح و امنیت بینالمللی است، چرا قطعنامهای برای توقف تجاوز آمریکا و اسرائیل علیه ایران صادر نمیکند؟ چرا نامی از ۱۳۰۰ غیرنظامی کشتهشده ایران در این قطعنامه نیست؟ پاسخ روشن است: تا زمانی که هشت کشور از ۱۵ عضو شورا میزبان پایگاههای آمریکا هستند، نباید انتظار معجزه داشت. ایران به دفاع مشروع خود تا حصول نتیجه مطلوب ادامه خواهد داد، حتی اگر شورای امنیت هر روز قطعنامهای علیه ما صادر کند. این را هم بگوییم که رأی ممتنع روسیه و چین نشان داد گاهی سکوت هم میتواند فریادی علیه بیعدالتی باشد!