با عادت مردم به یارانه نقدی چه می شود کرد؟
اين روزها دولت يازدهم با ارثيهاي که از دولت قبل بر جاي مانده، دست به گريبان است و نه ميتواند پرداخت يارانه نقدي را به يکباره قطع کند و نه ميتواند به رويه کنوني ادامه دهد.
محمد حسین شریف زادگان ، وزير اسبق رفاه و تامين اجتماعي اعتقاد دارد که «هر روز و هر ماه که ما يارانههاي افراد متمکن را حذف نميکنيم، در ذهن آنها متصلبتر خواهد شد که اين پول جزو حقوقشان است و اگر اين پول را از آنها بگيرند، ممکن است ناراحت شوند.»
در اين شرايط با اين وجود، خبر از گام تازه دولت براي حذف يارانه پردرآمدها شنيده ميشود؛ امري که صداي برخي از حذف شدهگان از يارانه را در آورده است.
محمدحسين شريفزادگان در گفتوگو با خبرگزاري خبرآنلاين در اين باره ميگويد: «يارانهها ارثيهاي است که به دولت يازدهم رسيده و دولت نيز با مشکلات زيادي مواجه است.»
وي با بيان اينکه ما هماکنون با چند مشکل مواجه هستيم و يکي از آنها اين است که با عادت مردم به يارانههاي نقدي چه ميشود کرد؟ متذکر شد: «متاسفانه در ابتداي سال گذشته در مرحله دوم هدفمند کردن يارانهها بدون توجه به اينکه با مردم به يک تفاهم جدي برسيم که يارانههاي نقدي حق نفت مردم نيست، از مردم خواستيم که انصراف بدهند. اين در حالي بود که باور مردم اين بود که يارانه نقدي حقشان است و حتي برخي از سرمايهداران عنوان ميکردند يارانه حق ما است و من دوست دارم اين پول را بگيرم و خودم به يک فقير بدهم.»
وزير سابق رفاه تصريح کرد: «اينجا يک اشکال بزرگ وجود دارد و اينکه يارانهها جزو حقوق برخي از افراد جامعه است تا قدرت خريدشان اصلاح شود.»
شريفزادگان عنوان کرد: «دولت و مردم بايد با يکديگر گفتوگو کنند و به نتيجه برسند که يارانهها حق کسي نيست و ابزاري براي حمايت اجتماعي از گروههاي کمدرآمد است.»
وي ادامه داد: «دومين مساله اين است که در سال 1382 که قانون ساختار رفاه و تامين اجتماعي کشور تصويب شد، يک وظيفهاي برعهده وزارت کار و رفاه اجتماعي گذاشته شد که پايگاه ملي اطلاعات را براي همه آحاد مردم ايجاد کند.»
شريفزادگان عنوان کرد: «اين موضوع امکانپذير است، زيرا 63 درصد مردم ايران در صندوقهاي بازنشستگي عضو هستند و اطلاعاتشان در آنجا موجود است. بيش از 53، 54 درصد در سازمان تامين اجتماعي عضو هستند و بيش از 95 درصد دفترچههاي بيمه خدمات درماني دارند. پايگاههاي اطلاعاتي ديگري نيز وجود دارد.»
به گفته وي، «وظيفه دولت اين بوده که اين پايگاه اطلاعات ملي را ايجاد کند و هر روز تاخير در اين کار، لطمات و آسيبهاي زيادي را به کشور ميزند.»
شريفزادگان در ادامه تصريح کرد: «نکته بعدي اين است که در فقدان يک چنين پايگاه اطلاعات ملي چه ميشود کرد؟ براي اين کار تجارب بينالمللي وجود دارد و از روشهاي تارگتينگ استفاده ميکنند؛ به اين صورت که کساني که در مناطق محروم زندگي ميکنند و افرادي که از سازمانهاي خدماتي اجتماعي کمک ميگيرند، مثل کميته امداد و بهزيستي، شناسايي ميشوند.»
وي عنوان کرد: «ما ميتوانيم با اين روشها به طور تقريبي افرادي را که تمکن مالي دارند، شناسايي کنيم و تعداد کثيري از افرادي که به يارانه نياز ندارند، از ليست يارانهبگيران حذف شوند.»
شريفزادگان متذکر شد: «اين براي کشور ما زيبنده نيست که در زماني که محدوديت بسيار زيادي در منابع داريم، منابع را به اين شکل هدر بدهيم و يارانههاي نقدي کمکم به يک حق اجتماعي تبديل شود که گرفتن آن، باعث دلخوري و گرفتاريهاي زيادي باشد.»
وي خاطرنشان کرد: «هر روز و هر ماه که ما يارانههاي افراد متمکن را حذف نميکنيم، در ذهن آنها متصلبتر خواهد شد که اين پول جزو حقوقشان است و اگر اين پول را از آنها بگيرند، ممکن است ناراحت شوند.»