امروز مدرسه شجره طیبه فراتر از یک مکان آموزشی، یک سند محکومیت و داغی ابدی بر پیشانی کسانی است که با آگاهی کامل، ماشه را به سمت معصومیت چکاندند. هرگز منصفانه نخواهد بود اگر تاریخ، دفترچههای نیمسوخته، کیفهای رنگینِ زیر آوار، روپوشهای گلگون و سفرههای هفتسینی را که دیگر چیده نشد، به فراموشی بسپارد.
مدرسه شجره طیبه میناب خوراک خبرخوان خوراک اتم
درود بر معلمانی که با اندیشه و عشق خود، در برابر ناامیدی و دشواری ایستادهاند. آنان سربازان بینام و نشان جبههی فرهنگاند؛ کسانی که هیچ تریبونی جز کلاس درس ندارند، اما اثر کلامشان تا سالها در جان و اندیشهی نسلها باقی میماند.