پایان عصر خویشتنداری، ضرورت بازگشت به استراتژی بازدارندگی حداکثری
هورخبر – جنگ جنگ تا پیروزی- جمله ای ماندگار از گفتمان امام امت در دوران دفاع مقدس که سالها به یک شعار و آرمان ملت تبدیل شد. تنها راه مقابله با دشمنی که ادعای کدخدایی جهان را دارد و تنها زبان زور را میفهمد، کنار گذاشتن رویکردهای انفعالی و اتخاذ گزینه قاطع نظامی است. تجربه سالهای اخیر بهوضوح نشان داده است که در میدان دیپلماسی و میز مذاکره، دستاوردی جز خفت و نادیده گرفته شدن حقوق ملت حاصل نمیشود.
امروز، مطالبه قاطبه ملت که در تجمعات گسترده روزهای اخیر به وضوح شنیده شد، همان مسیری است که نیروهای مسلح مقتدر ما(ارتش دلاور و سپاه قهرمان) در چهل روز نبرد جانانه پی گرفته بودند. در جهانی که نهادهای بینالمللی قدرت بازدارندگی در برابر زورگویان ندارند، سیاستمداران باید دریابند که تنها زبانِ قدرت، موازنه را به نفع ما تغییر میدهد.
نمیشود دشمن هر زمان که اراده کرد جنگ را به ما تحمیل کند، هرگاه خواست آتشبس را نقض کند و در میانه مذاکره، به شرارت و حمله دست بزند. حمله و شرارت شب گذشته(جمعهشب) آمریکا به بندرعباس و دیگر نقاط کشور، مصداق بارز نقض آشکار آتشبس است. اگر این اقدام نقض عهد نیست، آقایان دستگاه دیپلماسی پاسخ دهند پس چیست؟
در آن تاریکی شب، دلاورمردان ما در سپاه و ارتش، بزرگترین نیروی دریایی جهان را که با سودای غافلگیری و زمینهسازی برای تجاوز به خاک کشور آمده بودند، به عقبنشینی وادار کردند. و این یک پاسخ دندان شکن بود؛ اما نباید به این حد بسنده کرد. وقتی سنتکام رسماً به حمله با سه ناو جنگی اذعان میکند و ترامپ با ادبیاتی گستاخانه از نوازش سخن میگوید، یعنی دشمن در حال عادیسازی تهاجم و تست کردن اراده ماست.
اگرچه نیروهای مسلح ما با مشت آهنین پاسخ آن سیلی سبک را دادند، اما نباید اجازه داد این چرخه تحقیرآمیز استمرار یابد. حتی اگر جنگ تمام عیار و گسترده تر از قبل رخ بدهد. باید در پاسخ کوچکترین نقض آتش بس با تمام قوا وارد یک نبرد حسینی و عاشورایی بشویم. ما خواستار جنگِ بیحاصل نیستیم، اما برای جلوگیری از وقایع تلخی همچون نهم اسفند و شهادت فرماندهان عزیزمان، باید از استراتژیهای انفعالی فاصله بگیریم. باید از سرنوشت دهههای اخیر لبنان و غزه درس عبرت گرفت؛ دشمن باید بداند که با کوچکترین نقضِ توافق، با واکنشی سخت روبهرو خواهد شد.
خطاب به مسئولان دیپلماسی عرض میکنم: در این کارزار، کسب نمره انضباط و لبخند مجامع بینالمللی اولویت نیست؛ اولویت، حفظ تمامیت ارضی و عزت ملی است. فراموش نکنیم که اذن به آتشبس، مشروط به شروطی بود که امروز از سوی دشمن نادیده گرفته شده است. زمان آن فرا رسیده است که با اقتدار، کار را یکسره کنیم.
وعده الهی نزدیک است؛ به امید پیروزی نهایی رزمندگان اسلام