پلهای نامرئی؛ چرا روابط عمومی قلب تپنده سازمانهاست؟
هورخبر – بسیاری از مردم تصور میکنند فلسفه وجودی روابط عمومی فقط نوشتن خبر، دعوت از خبرنگاران یا برگزاری مراسمهای مختلف است. اما اگر کمی دقیقتر نگاه کنیم میبینیم که روابط عمومی در واقع همان پلهای نامرئی است که یک سازمان را به دنیای بیرون متصل میکند. که بدون این پلها حتی بزرگترین سازمانها هم در انزوا غرق میشوند. نقش روابط عمومی بسته به اینکه در چه محیطی فعالیت داشته باشد، تغییر میکند اما هدف نهایی همیشه یکی است: ساختن و حفظ اعتبار.
شاید ظاهر کار در یک اداره دولتی با یک شرکت خصوصی کاملاً متفاوت به نظر برسد، اما اگر به زیر پوست این فعالیتها نگاه کنیم میبینیم که همه آنها یک هدف مشترک دارند. فرقی نمیکند شما با یک شهروند در ارتباط باشید یا یک مشتری؛ در هر دو حالت وظیفه اصلی روابط عمومی این است که یک “تصویر خوب” از سازمان بسازد و مهمتر از همه، حفظ آن است. در واقع اعتبار، ارزشمندترین دارایی هر سازمان است و روابط عمومی مانند نگهبانی است که تمام تلاش خود را میکند تا این سرمایه ارزشمند را از آسیب دیدن در برابر شایعات و سوءتفاهمها در امان نگه دارد.
در سویی دیگر اگر بخواهیم از یک خبرنویس ساده به مدیریت روابط عمومی برسیم، باید از مسیر دانش و مهارتهای چندجانبه عبور کرد. یک مدیر موفق نباید فقط بلد باشد صحبت کند؛ او باید یک استراتژیست این حوزه باشد.
مهارتهای ارتباطی و فن بیان پایه و اساس کار است. مدیر باید بتواند هم به صورت کتبی(نوشتن متنهای اثرگذار) و هم به صورت شفاهی(مذاکره و سخنرانی) بسیار قوی باشد. او باید بداند چه چیزی را، به چه کسی و در چه زمانی بگوید.
همچنین مهمترین لحظه کار یک مدیر روابط عمومی زمانی است که یک مشکل بزرگ برای سازمان پیش میآید(مثلاً یک شایعه یا یک خطای بزرگ). او باید دانش مدیریت بحران داشته باشد تا بتواند قبل از اینکه آتش یک مشکل کوچک به یک جنگ بزرگ تبدیل شود آن را خاموش کند.
امروزه دیگر فقط روزنامهها و ساختار پیشین رسانه ها مهم نیستند. یک مدیر موفق باید بفهمد الگوریتمهای شبکههای اجتماعی چگونه کار میکنند، رسانههای دیجیتال چه نیازهایی دارند و چگونه میتواند در فضای آنلاین حضور مثبتی داشته باشد. و اینکه یک مدیر باید بداند مردم چگونه فکر میکنند، چه مسائلی آنها را عصبانی میکند و چه چیزی باعث جلب توجه آنها میشود، لذا درک رفتار انسانها کلید مدیریت افکار عمومی است.
سخن پایانی؛ روابط عمومی هنر مدیریت «تصویر» و «اعتماد» است. فرقی نمیکند سازمان دولتی باشد یا یک شرکت بزرگ؛ اگر کسی بتواند بین سازمان و جامعه پیوندی از جنس اعتماد برقرار کند، او یک متخصص واقعی در دنیای روابط عمومی است.