هورخبر – یاد او که استوار ایستاد و امروز چون کوه در قلب‌هاست. سخنش مشعلی بود بر راه، که نورش هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود. آرمان بلندش درس مقاومت و اعتماد به اصول بود؛ درسی که هرگز نباید فراموش کرد. خون شهیدان سند وفاداری ماست به راهی که پیمودند. راهی که در آن اصول، فدای مصلحت‌های زودگذر نمی‌شود و اعتماد تنها به نیروی خود و ایمان خویش است. ما با یاد آنان بر عهدمان استواریم؛ با عزمی راسخ‌تر از پیش برای حفظ آنچه به بهای خونشان به دست آمده است.

این روزها که خبر آتش‌بس موقت بر زبان‌ها افتاده، گویی بر زخم‌های تازهٔ این ملت نسیمی سرد وزیده است؛ نسیمی که نه تسکین، که یادآور روزهای سنگین گذشته شده. داغ بسیاری هنوز تازه بود، اما این خبر، آتش آن را دوباره شعله‌ور کرده؛ انگار که دل‌ها با شنیدن آن، بیش از پیش سنگین شده‌اند.

مردمی که شاهد شهادت رهبر عزیز و سردارانشان، فداکاری دلیرانشان و مظلومیت بی‌گناهانشان بودند حق دارند احساس کنند زخمشان دوباره جان گرفته است. برای این سرزمین خون ریخته‌شده خاطره‌ای گذرا نیست؛ هر قطره‌اش ریشه در غیرت، ایستادگی و رنج دارد. همین است که در قلب‌ها پرسشی خاموش می‌جوشد: این همه فداکاری، این همه درد، این همه اشک چه می‌شود؟ یاد شهیدان و رفتگان، نه تنها فراموش نمی‌شود بلکه امروز از همیشه بلندتر در گوش تاریخ فریاد می‌زند.

در چنین زمانی ملت بیش از همیشه به صلابت، همدلی و ایستادگی نیاز دارد. هر تصمیمی هرچند موقت، نمی‌تواند عمق رنج و حرمت خون‌هایی را که بر زمین ریخته شد کم‌رنگ کند. سنگینی این روزها نه از ضعف، که از عشق و غیرتی است که مردم برای عزت این خاک در دل دارند.

باشد که آیندهٔ این سرزمین پاسخی در شأن تمام دردهایی باشد که این ملت بر دوش کشیده؛ آینده‌ای که در آن هیچ داغی بر داغ دیگر افزوده نشود و صدای آرامش، جایگزین تلخی این روزهای پر اضطراب گردد. در نهایت اینکه رهبرشهیدمان همیشه کلام و سخنشان این بوده که هیچ وقت آمریکا و اسرائیل قابل اعتماد کردن نیستند و دیدگاهشان نه به مذاکره بود.

پاینده باد ایران
لبیک یا خامنه ای