هورخبر – ایران با عبور از الگوهای سنتی فاز عملیاتی خود را به تهاجم اشباع‌گر سنگین تغییر داده است؛ راهبردی که در آن شبکه‌ی پدافندی چندلایه دشمن در برابر پرتابه‌های نقطه‌زن دچار ایستایی و فروپاشی عملیاتی شد. ضربات خردکننده به تأسیسات زیرساختی دیمونا صرفاً یک حمله نظامی نبود بلکه انهدام شریان‌های حیاتی و آزمایشگاه‌های استراتژیک هم‌تراز با مراکز تراز اول علمی جهان محسوب می‌شود.

همزمان اجرای موفقیت‌آمیز تک‌شلیک استراتژیک به قلب شهر عراد نشان‌دهنده‌ی دستیابی به دقت ریاضی در انهدام اهداف دارای ارزش حیاتی است. این تغییر پارادایم در تکنیک‌های پرتاب آسمان متخاصم را به دالانی بی‌دفاع برای موشک‌های سنگین تبدیل کرده است. در پی این بن‌بست میدانی واشنگتن با درک ناتوانی در مهار آتش به تاکتیک سیگنال‌دهی مضطربانه روی آورده و کانال‌های دیپلماتیک منطقه را برای میانجی‌گری فعال کرده است.

در سویی دیگر تهران اما این پالس‌های مذاکره و تهدیدات پوشالی را نه یک اراده برای صلح بلکه فریب تاکتیکی جهت بازسازی قوای آسیب‌دیده‌ی حریف ارزیابی می‌کند. از نظر تصمیم گیران ما، میدان نبرد تنها متر و معیار نهایی است و عملیات تا تحقق کامل اهداف بازدارنده با اتکا به مطالبه‌ی قاطع افکار عمومی بدون توقف ادامه خواهد یافت. این رویارویی جدید نشانگر پایان عصر امنیت کاذب و آغاز حاکمیت اراده‌ی پولادین در منطقه است.