هورخبر – اگرچه لایه‌های عمیق تصمیم‌سازی در اتاق جنگ ایران و جزئیات فرامین راهبردی آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای در قامت فرماندهی کل قوا فراتر از دسترسی‌های متعارف رسانه‌ای است، اما تامل در فحوای پیام‌های اخیر و رصدِ هوشمندانه تحولات میدانی از شکل‌گیری یک نظم نظامی نوین حکایت دارد. این منظومه فکری که بر پایه‌ی عقلانیت انقلابی و تهاجم بازدارنده بنا شده در گام نخست بر انسداد خلل‌ناپذیر شریان‌های حیاتی دشمن در تنگه هرمز و استمرار ضربات خردکننده به پایگاه‌های اشغالگران در سراسر منطقه تاکید می‌ورزد.

در این راهبرد کلان اصل غرامت میدانی جایگزین دیپلماسی بی‌اثر شده است؛ به گونه‌ای که انهدام زیرساخت‌ها و دارایی‌های متجاوزان کمترین بهای دست‌اندازی به حریم ایران تلقی می‌شود. همچنین تقدس خون مدافعان میهن به یک دکترین عملیاتی بدل گشته که طبق آن هر شهادت به مثابه گشوده شدن یک پرونده مستقل و قطعی برای انتقام سخت نظامی در زمان و مکان مقتضی است.

در لایه‌های امنیتی و اطلاعاتی نیز سلب امنیت از کانون‌های فتنه، چه در مرزهای داخلی و چه در عمق استراتژیک دشمن به عنوان یک اصل گریزناپذیر ابلاغ شده است، هرچند در این میان تفکیک هوشمندانه همسایگان خویشتن‌دار از محور شرارت نشان از پختگیِ دیپلماتیک در عین اقتدار نظامی دارد.

شواهد عینی در صحنه نبرد نیز پرده از دستوراتی برمی‌دارد که با هدف تحمیل هزینه‌های گزاف طراحی شده‌اند؛ از پاسخ‌های متقارن و چندبرابری به هرگونه تعرض علیه زیرساخت‌های انرژی گرفته تا طراحی موج‌های پیاپی و دردآور شلیک‌های موشکی که تاب‌آوری دشمن را به چالش کشیده است. این استراتژی پویا با به‌روزرسانی مستمر بانک اهداف و آمادگی برای گشودن جبهه‌های نوین در صورت اقتضای مصالحِ عالیه پیامی صریح به جهان مخابره می‌کند: دوران ضربات بی‌هزینه به پایان رسیده و هر کنش خصمانه با واکنشی ویرانگر و پیش‌بینی‌ناپذیر مواجه خواهد شد که نتایج آن فراتر از محاسبات کلاسیک نظامی است.