هورخبر – در تحلیل شطرنج پیچیده و پرمخاطره خاورمیانه، آنچه بیش از هر انفجار یا شلیکی اهمیت دارد، پیروزی در ساحت استراتژی و تحمیل اراده سیاسی است. گزارش‌های اخیر واشنگتن‌پست مبنی بر هراس در پنتاگون در خصوص خروج جنگ از کنترل، پرده از حقیقتی برمی‌دارد که در پسِ لفاظی‌های کاخ سفید پنهان مانده بود. واشنگتن با طراحی یک سناریوی چندلایه، در پی آن بود تا با حذف فیزیکی رهبری و فرماندهان ارشد در ساعت صفر، شیرازه کنترل و فرماندهی ایران را از هم گسسته و با ایجاد آشوب‌های خیابانی و گسیل نیروهای تجزیه‌طلب از مرزهای غربی، فروپاشی درونی را رقم بزند. اما واقعیت میدانی، بطلان این محاسبات را به رخ کشید؛ چرا که نه تنها پاسخ‌های نظامی ایران با دقت و شتابی فزاینده ارتقا یافت، بلکه انسجام ملی و حضور مقتدرانه مردم در صحنه، رویای شورش‌های سازمان‌یافته را نقش بر آب کرد.

در این میان، حملات پیش‌دستانه علیه تحرکات مرزی، راهبرد نفوذ زمینی دشمن را در نطفه خفه کرد و اکنون تیم ترامپ در حالی با آغازه‌ای از شکست روبروست که بهای نفت با جهشی بی‌سابقه به مرز نود و سه دلار نزدیک می‌شود.

در سویی دیگر نکته کلیدی که تحلیل‌گران بین‌المللی را به تحسین واداشته، مقوله «تاب‌آوری استراتژیک» ایران است؛ توانمندی نادری که به کشور اجازه داده در برابر هجمه همه‌جانبه چندین قدرت جهانی، نه تنها ایستادگی کند، بلکه با تغییر قواعد بازی، تهدید را به فرصتی برای بازدارندگی بلندمدت تبدیل نماید. منطق این رویارویی روشن است؛ اگر قرار باشد امنیت و ثبات از سفره ایران حذف شود، دیگ خاورمیانه برای هیچ بازیگر دیگری نخواهد جوشید و این همان بوی تند جهنمی است که خبرگان نظامی غرب زودتر از سیاستمدارانشان استشمام کرده‌اند.

در نهایت، تداوم این وضعیت و ورود احتمالی بازیگران توانمندی چون انصارالله به فاز نبرد دریایی، می‌تواند ضربه نهایی را بر پیکره اعتبار نظامی آمریکا وارد سازد. ایران ثابت کرد که قدرت واقعی، نه در پیشرفته‌ترین جنگ‌افزارها، بلکه در مهارت بازیابی سریع و هدایت هوشمندانه بحران نهفته است. اکنون دشمن در تله‌ای گرفتار شده که خود پهن کرده بود؛ نبردی بی‌قاعده که در آن هرچه فشار بیشتر شود، واکنش‌های پیش‌بینی‌ناپذیر و پرهزینه‌تری را برای مهاجمان به دنبال خواهد داشت. این پیروزی در تاب‌آوری، در حقیقت پیامی صریح به جهان است که نظم جدید منطقه دیگر در اتاق‌های فکر واشنگتن نوشته نخواهد شد.