دیپلماسی با اقتدار بر مبنای تسلط بر منابع استراتژیک و قدرت نظامی، به ایران اجازه میدهد که منافع خود را با صدایی قوی و مؤثر بطور بهینه تأمین کند. در حالیکه رویکردهای با التماس نه تنها قدرت چانهزنی کشور را کاهش میدهند بلکه باعث تضعیف جایگاه آن در عرصه بینالملل خواهند شد. واضح است که دیپلماسی با اقتدار، رویکردی منطقیتر و پایدارتر است که میتواند به ثبات و پیشرفت کشور کمک شایانی نماید.