عمران بائوج خوراک خبرخوان خوراک اتم

در جهان امروز، سفارتخانه‌ها دیگر تنها محل تبادل یادداشت‌های رسمی و پرچم‌های نیمه‌افراشته نیستند. پشت درهای بسته، در کنار میزهای چوبی صیقلی و زیر نور گرم لوسترهای قدیمی، جنگی بی‌صدا جریان دارد: جنگی برای فتح بازارها، بستن قراردادهای میلیاردی، و تسلط بر زنجیره‌های تأمین جهانی.
زنگزور را «دالان صلح» می‌نامند، اما هر ژنرال کهنه‌کار می‌داند که گاهی امن‌ترین جاده، همان جاده‌ای است که پیش‌زمینه جنگ بعدی می‌شود. ایجاد این مسیر، نه فقط ترافیک کالا، بلکه ترافیک نفوذ را نیز تغییر خواهد داد: از دریای سیاه تا دریای خزر، از آنکارا تا سواحل آسیای میانه.
با الهام از فلسفه هرمنوتیکی هانس-گئورگ گادامر، می‌توان به مدلی برای حل منازعات میان ایران و آمریکا دست یافت که بر پایه فهم متقابل، بازسازی روایت‌ها و همکاری فرهنگی-اقتصادی بنا شده است.
اکنون، در جهانی سرشار از قدرت‌های خیزان، تهدیدهای چندلایه، و فرصت‌های پراکنده، دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند فقط «دوست یا دشمن» باشد. ما وارد دوران موارنه ترکیبی چندجانبه شده‌ایم؛ دنیایی که خاکستری است، پیچیده است، و تنها بازیگران هوشمند در آن می‌مانند.
اغلب ما شاهنامه را با نام رستم و سهراب، زال و سیمرغ، یا شاید با تصویر شاهان افسانه‌ای می‌شناسیم. اما اگر کمی دقیق‌تر شویم، شاهنامه فقط یک دفتر شعر حماسی نیست؛ بلکه سندی است پنهان از آنچه امروز آن را سیاست جهانی، اقتصاد منابع، و حتی هویت ملی در نظام بین‌الملل می‌نامیم.
نظم جهانی جدید نه از دل انقلاب، که از دل انقلاب دیجیتال زاده می‌شود. اگر قرن بیستم، قرن جنگ‌های جهانی و جنگ سرد بود، قرن بیست‌ویکم قرن نبرد برای تسلط بر جهان دیجیتال است.