سیاسی خوراک خبرخوان خوراک اتم

پاسخ ساده نیست، اما حقیقتی تلخ در دل آن پنهان است: مسئله این سه بازیگر، فقط سیاست خارجی یا اختلافات مقطعی نیست؛ مسئله «بقا»، «هویت» و «ترس از حذف شدن» است.

وزیر کشور:

این مقام مسئول گفت: تفاوت این مرحله انتخابات شورا‌ها با مراحل قبلی در این است که انتخابات در همه شهر‌ها به صورت تناسبی و به صورت تمام الکترونیک برگزار خواهد شد؛ بنابراین، شمارش دستی و مشکلات ناشی از آن در این انتخابات از بین خواهد رفت.
در تاریخ ملت‌ها، گاه دو انسان به ظاهر متضاد، در عمق، دو چهره از یک روح تاریخی‌اند. احمدشاه و رضاشاه چنین‌اند؛ یکی با اضطرابِ زوال، دیگری با اراده‌ی تولد. میان این دو، ایران از خوابِ سنت به بیداریِ مدرنیته گام نهاد. احمدشاه در واپسین فصلِ تاریخ اشرافیت، نماد فروپاشی آرام بود؛ رضاشاه در نخستین فصل دولت مدرن، نماد ساختن خشن. هر دو، نه دشمن که دو قطب یک روان تاریخی بودند.

رهبر معظم انقلاب:

ایشان تنها راه علاج و پیشرفت کشور را قوی شدن در همه ابعاد نظامی، علمی، دولتی، ساختاری و سازمانی خواندند و فرمودند: افراد هوشمند و صاحب‌نظران دلسوز باید راه‌های تقویت کشور را پیدا و دنبال کنند چرا که در صورت قوی شدن، طرف مقابل دیگر حتی تهدید هم نمی‌کند.
یک قرن پیش، چین تکه‌تکه، تحقیرشده و زیر چکمه استعمار اروپایی و ژاپنی بود. جنگ‌های تریاک، معاهدات نابرابر و از دست رفتن حاکمیت ملی، خاطره‌ای شد که هنوز در ذهن رهبران چین زنده است. اما امروز همان سرزمین، دومین اقتصاد بزرگ جهان است؛ «اژدهایی» که بی‌صدا اما پیوسته، معادلات قدرت بین‌المللی را تغییر می‌دهد.

استاد اقتصاد دانشگاه خوارزمی:

وحید شقاقی شهری با تاکید بر اینکه میدان دادن به بخش خصوصی و مردمی شدن اقتصاد، می‌تواند اثر تحریم‌ها را خنثی کند، گفت: فعال شدن مکانیسم ماشه تحریم جدیدی به اقتصاد ایران اضافه نمی‌کند، اما می‌تواند بهانه‌ای برای آمریکا ایجاد کند.
تصور کنید نادرشاه افشار به جای آن‌که همچون فاتحان قدیم تنها با شمشیر تاریخ را بلرزاند، همچون پتر کبیر روسیه دست به نهادسازی، مدرنیزاسیون و اصلاحات پایدار می‌زد. امروز ایران چه جایگاهی داشت؟ قدرتی برق‌آسا اما زودگذر، یا خورشیدی پایدار و ماندگار در روابط بین‌الملل؟